Albania – „turecka brama” na Bałkany Zachodnie

3 lipca na konferencji dla tureckiej agencji prasowej Anadolu rzecznik prezydenta Turcji Ibrahim Kalin stwierdził że w interesie Ankary oraz regionu Bałkanów leży wzmocnienie bezpieczeństwa i stabilności Albanii, w szczególności w takich obszarach jak przeciwdziałanie terroryzmowi, handlowi ludźmi czy narkotykami.

Albański polityk zaznaczył, że współpraca Ankary z Tiraną jest bardzo bliska w najbliższych miesiącach dojdzie do wizyty prezydenta Recepa Tayyipa Erdoğana w Albanii. Rzecznik prezydenta Turcji podkreślał, że jest wiele obszarów współpracy pomiędzy państwami zarówno w kwestiach związanych z inwestycjami, jak również projektami dotyczącymi wspólnego dziedzictwa.

Albania jest państwem w większości muzułmańskim, zbliżonym kulturowo do Turcji dlatego budowa silnych relacji, nie tylko handlowych, obu państw jest ułatwiona w kontekście budowy wpływów Ankary w regionie Bałkanów Zachodnich. Dyplomacja turecka prowadzi działania w celu budowy silnych relacji z różnymi państwami muzułmańskimi czy turkijskimi, które mogą być hubami ekonomicznej ofensywy. Turcja stara się budować silne więzi gospodarcze w regionie Bałkanów Zachodnich. Nie tylko w Albanii ale również Serbii czy Macedonii Północnej.

Jednakże znaczenie Albanii dla Turcji w regionie jest kluczowe, ponieważ oba państwa współpracują militarnie. Albański minister spraw wewnętrznych Bledar Çuçi wraz z grupą wojskowych podczas wizyty w Ankarze zapowiedzieli kupno od Turcji dronów bojowe Bayraktar TB2s za kwotę 8 mld euro, która musi zostać uwzględniona przez tamtejszy parlament parlament w budżecie na cele wojskowe. Jak dotąd Turcja sprzedała to uzbrojenie Azerbejdżanowi, Katarowi, Ukrainie i Polsce.

Turcja próbuje zaznaczyć swoją pozycję w regionie Bałkanów Zachodnich, na którym to w postaci Imperium Osmańskiego była obecna od XV wieku do I wojny światowej, kiedy to Istambuł, a potem Ankara, utraciły wszelkie wpływy w Europie. Neo-osmańska polityka Erdoğana zakłada budowę wpływów ekonomicznych w tych państwach gdzie nie istnieje wspólnota kulturowa jak Serbia, natomiast w Albanii, Kosowie czy częściowo Bośni i Hercegowinie istnieje możliwość budowy więzów wspólnoty opartej o Islam.