Niemiecka inicjatywa importowa zielonego wodoru H2Global ma na celu wybudowanie elektrolizerów o mocy 500 MW poza UE. Niemieckie ministerstwo energetyki zdecydowało o dofinansowaniu tego projektu sumą  900 mln euro (1,1 mld USD).

Członkami założycielami tej inicjatywy są m.in. Siemens Energy, Thyssenkrupp, VNG, Deutsche Bank, Salzgitter, Uniper, MAN Energy Solutions. Natomiast inicjatywa H2Global wpisuje się w niemiecką strategię wodorową przewidującą inwestycję w zielony wodór za granicami UE o wartości 2 miliardów euro. Rentowność projektów zapewnią długoterminowe kontrakty na dostawy wodoru zawierane w ramach corocznych aukcji, z finansowaniem zatwierdzonym do 2030 r.

Pierwsze ładunki wodoru lub pochodnych, takich jak zielony amoniak, spodziewane są już w 2024 roku. Sześciu potencjalnych eksporterów to: Arabia Saudyjska, Kanada, Australia, Rosja, Ukraina i Chile. Są to kraje z którymi prowadzono rozmowy w ostatnich miesiącach. Konkretne szczegóły aukcji zostaną podane przed wrześniowymi wyborami w Niemczech.

Wkrótce realizacja strategii wodorowej Niemiec?

Jak się ocenia niemiecka strategia wodorowa  wyznaczająca krajowy cel 5 GW mocy elektrolizerów do 2030 r. zostanie osiągnięta lub przekroczona w niedługim czasie. Ale prognozowane zapotrzebowanie na zielony wodór zostanie zrealizowane tylko w około 40 proc. Stąd konieczność szukania dodatkowych źródeł tego nośnika energii.

Koncepcja H2Global obejmuje przetarg na umowy zakupu wodoru i umowy na usługi wodorowe. Różnica kosztów między tymi dwoma umowami ma zostać zniwelowana poprzez umowy typu kontrakt różnicowy, przyspieszając rozwój projektów zakładających budowę elektrolizerów na dużą skalę i zapewniając import odnawialnego wodoru po cenach  rynkowych.

Zdaniem niemieckich ekspertów rządowych badania wykazały, że w najlepszych lokalizacjach na świecie wiatr i słońce mogą generować energię elektryczną o wartości około 10 EUR/MWh. Co ma skutkować w przyszłości niskimi cenami zielonego wodoru dziś wycenianymi najdrożej w Europie na poziomie 5,6 Euro za kg.

Dr Tomasz Szulc

Dyrektor Działu Analiz ECPP. Absolwent Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW, studiów wschodnich na Uniwersytecie Warszawskim oraz studiów menadżerskich Executive Master of Business Administration, wieloletni pracownik naukowy Instytutu Studiów Politycznych PAN, asystent w Zakładzie Porównawczych Studiów Postsowieckich oraz w Zakładzie Bezpieczeństwa Międzynarodowego i Studiów Strategicznych ISP PAN, gdzie zajmował się badaniami nad rolą sektora naftowo-gazowego  w polityce wewnętrznej i międzynarodowej Federacji Rosyjskiej. Autor blisko trzydziestu analiz, publikacji naukowych i popularno-naukowych obejmujących swoim zakresem m.in. przemiany rosyjskiego sektora naftowo-gazowego, ekspansję rosyjskich koncernów energetycznych w UE i przestrzeni postsowieckiej oraz politykę klimatyczną UE. Redaktor opracowań analitycznych „Wpływ  kosztów  wykupu  pozwoleń  na  emisję  CO 2  na  cenę  energii  elektrycznej w Polsce. Konsekwencje dla gospodarki i społeczeństwa” oraz  „Unia  Europejska  i  Chińska  Republika  Ludowa.  Polityka  klimatyczno-energetyczna”.