Niemiecki koncern energetyczny Uniper odłożył na półkę plany pływającego terminalu LNG w porcie Wilhelmshaven i obecnie prowadzi studium wykonalności terminalu importowego zielonego amoniaku. Działania te podjęto w ramach przygotowywanej strategii wodorowej.
Przeprowadzony w październiku 2020 roku test rynkowy wykazał, że nie udało się wzbudzić wystarczającego zainteresowania klientów do zarezerwowania przepustowości projektowanego terminalu LNG w Wilhelmshaven.
Natomiast pod nazwą „Green Wilhelmshaven”, Uniper planuje utworzyć w Wilhelmshaven niemieckie krajowe centrum wodoru z terminalem importowym dla zielonego amoniaku. Oddanie nowego terminalu planowane jest na drugą połowę tego dziesięciolecia, w zależności od popytu importowego i możliwości eksportowych. Planuje się, że terminal zostanie wyposażony w urządzenie do krakowania amoniaku w celu produkcji zielonego wodoru, a także zostanie podłączony do planowanej sieci wodorowej.
Niemieckie plany ws. zielonego wodoru
Zamierzenia obejmują również budowę elektrolizerów o mocy 410 MW, które wraz z terminalem mogłyby potencjalnie wyprodukować 295 000 ton wodoru w roku 2030. Spółka sprawdza również wykonalność budowy elektrolizerów w miejscu istniejącej elektrowni w Wilhelmshaven. Ocenia się, że wybudowane instalacje pozwolą na zaspokojenie 10% całości zapotrzebowania na wodór w Niemczech w 2030 r. Obecnie Niemcy planują wyprodukować 14 TWh zielonego wodoru w 2030 r. ale prognozowane zapotrzebowanie w tym czasie wyniesie 90–100 TWh. Różnica będzie musiał być uzupełniona importem.
Uniper zamierza również produkować 2 mln ton zielonej stali rocznie przy użyciu wodoru pochodzącego z energii wiatru, współpracując w tym celu z producentami stali Salzgitter i Rhenus Logistics. W marcu spółka ogłosił, że bada możliwość wykorzystania zielonego metanolu jako alternatywnego paliwa żeglugowego i nośnika wodoru, pochodzącego z bezpośredniego wychwytywania dwutlenku węgla.
Zespół ECPP